فراموشی رمز عبور
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
عضویت در سایت
ورود به پنل کاربری
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
فیلم ازنظر روایت بینقص نیست؛بعضی از خطوط داستانی و روابط شخصیتها آنقدر ک باید منسجم نیستند و گاهی فیلم حس درهمبرهم بودن میدهد.انگار فیلم بین درام عاشقانه،داستان رشد فردی و فیلم ورزشی مدام در رفتوآمد است و نمیتواند همیشه تعادلش را حفظ کند.اما من برداشت خوبی کردم:پیست دوومیدانی در این فیلم فقط یک مکان مسابقه نیست؛تصویری از خود زندگی است.همه در حال دویدناند؛بعضی برای رسیدن ب رؤیاهایشان،بعضی برای جبران گذشته،بعضی برای شکست نخوردن.دراین مسیر،همیشه برنده شدن مهم نیست.گاهی از کسی عقب میمانی گاه
گاهی چیزی را از دست میدهی و گاهی وقتی فکر میکنی مسابقه تمام شده، فرصت دیگری برای ادامه دادن پیدا میکنی. ب همین دلیل، باوجود ضعفهای فیلم یک پیام انسانی قابل لمس دارد: زندگی بیشتر شبیه یک مسابقه استقامت است تا یک دویِ سرعت.مهم نیست چندبار زمین بخوری یا ب چیزی که میخواستی نرسی؛ مهم این است ک همچنان در پیست بمانی و ب دویدن ادامه بدهی.فیلم خیلی خوبی نبود و بخاطر حضور داهیون کی پاپ ها حتما استقبال میکنن… اما بدونیم در زندگی، رسیدن و نرسیدن هر دو بخشی از مسیرند، نه پایان آن.